≡ Menu

Wat is het verschil tussen aanranding en verkrachting

Oudjaarsavond 2015 in Keulen gaat de boeken in als de oud en nieuw dat er ruim duizend vrouwen zijn aangerand en verkracht. Alhoewel het voor de slachtoffers soms erg confronterend is dat er aan een vervelende ervaring op het gebied van intimiteit een label als aanranding of verkrachting geplakt wordt, is het voor de wet noodzakelijk dat ongewenste intimiteiten in bepaalde gradaties verdeeld worden. Aanranding is voor de wet milder dan verkrachting. Hoeveel wetten je er ook op loslaat, het zijn uiteindelijk de omstandigheden voor het slachtoffer wat de mate van trauma bepaalt.

Aanranding

Aanranding is wanneer een persoon iemand anders dwingt tot een ontuchtige handeling. De aanrander kan een andere persoon bijvoorbeeld dwingen om zijn of haar geslachtsdelen aan te raken, of andersom kan een aanrander de geslachtsdelen van zijn of haar slachtoffer betasten. Ook als het slachtoffer een verminderde bewustzijn heeft (door bijvoorbeeld drank of drugs) en niet in staat is om goed voor zichzelf op te komen dan is een ontuchtige handeling aanranding.

Een belangrijk element bij aanranding is dat er een soort van interactie is. Een persoon die bijvoorbeeld stiekem foto’s maakt van mensen die zich aan het omkleden zijn in een pashokje is geen aanrander. Een relatief nieuwe bekende vorm van aanranding is dat via de webcam, bij deze variant worden de slachtoffers vaak gedwongen om zich uit te kleden voor de webcam, het chantagemiddel is vaak expliciet beeldmateriaal van het slachtoffer met het dreigement dat dit verspreidt gaat worden.

Op aanranding staat in principe een maximale gevangenisstraf van acht jaar. Er zijn echter nogal wat uitzonderingen waardoor de straf hoger kan uitvallen, dit heeft vooral te maken met verzwarende omstandigheden. Verzwarende omstandigheden zijn bijvoorbeeld met een groep iemand aanranden, of aanranding met lichamelijk letsel of de dood tot gevolg.

Poging tot aanranding is overigens ook strafbaar, met als voorwaarde dat het wel duidelijk moet zijn dat er een aanranding aanstaande is. Als de aanrander bijvoorbeeld voortijdig besluit de aanranding niet door te zetten dan is het geen poging tot aanranding meer. Een poging tot aanranding is wanneer de aanrander zich gedwongen voelt door de omstandigheden om zijn of haar handelingen te stoppen, doordat er bijvoorbeeld opeens iemand binnenkomt.

Verkrachting

Verkrachting is een zeer ernstig zedenmisdrijf. Verkrachting is wanneer een persoon iemand anders dwingt om seks met hem of haar te hebben. Of meer vanuit de wet gesproken is verkrachting het ongewenst seksueel binnendringen van het lichaam van het slachtoffer, dus dit gaat dus niet alleen om het ongewenst binnendringen van de vagina bij een vrouw, maar ook het binnendringen van de anus of mond. Dit binnendringen hoeft niet per se met een penis te zijn, maar ook binnendringen met vingers of een voorwerp is verkrachting. Een tongzoen is geen vorm van verkrachting.  Een verkrachter zal vaak door middel van geweld zijn of haar slachtoffer verkrachten, ook dreigen met geweld is veel voorkomend dwangmiddel, net zoals chantage of het drogeren van de slachtoffer (dus niet tot nauwelijks weerstand kan bieden).

Het lastige bij verkrachting is dat het vaak niet altijd even makkelijk te bewijzen dat het om een echte verkrachting gaat. Bij het merendeel van de verkrachtingszaken kennen de verkrachter en slachtoffer elkaar en is er zelfs sprake van een soort van liefdesrelatie. Het is lastig om verkrachting te bewijzen wanneer de verkrachter van mening is dat het slachtoffer het ook wilde.

Mocht verkrachting bewezen zijn dan kan de dader een gevangenisstraf van maximaal 12 jaar krijgen, net zoals bij aanranding zijn er veel straf verzwarende omstandigheden waarbij de straf kan oplopen tot maximaal 18 jaar.

Vooral voor de slachtoffers kan aanranding en verkrachting erg traumatiserend zijn, dit komt mede doordat zij vaak de rest van hun leven de nadelige gevolgen ervaren van een aanranding en verkrachting. Ook als de daders bestraft worden vinden slachtoffers het bijvoorbeeld alsnog erg lastig om zonder rem te vrijen met hun partner. Het meest frustrerende is vaak dat aanranders en verkrachters vaak juist niet gestraft worden, met als resultaat dat de slachtoffers continu met het idee rondlopen dat ze dader weer tegen het lijf kunnen lopen.

Tijdens oud en nieuw in de Duitse plaats Keulen ging het om massale groepsaanrandingen en groepsverkrachtingen waarbij de partners van de slachtoffers machteloos moesten toezien dat hun vrouw of vriendin zonder enige schaamte aangerand en verkracht werden. De slachtoffers zitten veelal met een trauma terwijl het merendeel van de daders waarschijnlijk nooit gestraft worden. Dit is ook vaak het pijnlijke bij zedenmisdrijven, de dader is zich er vaak niet van bewust wat zijn of haar acties voor invloed hebben op de rest van het leven van de slachtoffer.